Schadelijke algenbloei in Chili: wat betekent dit voor de handel in gekweekte zalm? 2 minuten


Er doken al meerdere meldingen op van een schadelijke algenbloei (HAB - harmful algal bloom) die tijdens de eerste weken van dit jaar de dood van...
Meer lezen

Gekweekte Atlantische zalm is wereldwijd een succes, maar zalmluis doet de productie kelderen 2 minuten


Als consumptieproduct kunnen maar weinig soorten vis en zeevruchten op hetzelfde niveau van toelevering en internationale vraag meedingen als de...
Meer lezen

aquaculture

FAO: Gekweekte vis haalt wilde vis in op wereldwijde leveranciersmarkt 2 minuten


Aquacultuur blijft aan belang winnen in de wereldwijde toelevering van vis en zeevruchten. Het jaar 2014 was eigenlijk het eerste jaar waarin de...
Meer lezen


school vissen

Duurzame toeleveringsketen van vis en zeevruchten garanderen 2 minuten

  feb 10, 2015

Specifieke normen en certificeringsregelingen zijn de afgelopen twintig jaar belangrijk geworden in de internationale vishandel. Deze fenomenen doken vooral op in gebieden waar men de indruk had dat de bredere regelgevende omkadering niet de verwachte resultaten kon boeken op vlak van duurzaamheid en verantwoord visserijbeheer.

Aanvankelijk werden bepaalde normen ingevoerd om onvolkomenheden aan te pakken en om het probleem van overbevissing van wilde visbestanden en het gebrek aan beleid daarrond op te lossen. Deze normen ontpopten zich later tot een mechanisme waarmee grote handelaren en handelsmerken hun eisen op vlak van grondstoffen naar andere aspecten van de toeleveringsketen konden vertalen. Zo werden leveranciers verplicht hun producten op bepaalde sociale en milieucriteria te controleren.

De normen werden steeds uitgebreider om te kunnen inspelen op andere belangrijke aspecten, zoals opspoorbaarheid en transparantie in het productieproces. De volgende stap, de certificering garanderen volgens een milieunorm of ecolabel, hielp ook de druk te verlichten vanwege milieugroeperingen en de media. Handelaren en merken vonden tot slot vooral dat certificering hen hielp om in te spelen op de stijgende vraag van de consument naar ethische producten.

Aangemoedigd door deze successen begonnen vele grote spelers dezelfde garanties op voedselveiligheid, kwaliteit en ecologische duurzaamheid van de aquacultuursector te vragen. Daarom bevat het visleveringsbeleid van de meeste handelaren nu een duurzaamheidscomponent, en targets om een bepaalde hoeveelheid in het wild gevangen vis te certificeren met een ecolabel, en om gekweekte vis en zeevruchten te certificeren op basis van een certificeringsregeling voor aquacultuur.

DE BELANGRIJKSTE CERTIFICERINGEN VOOR VISSERIJEN EN VISKWEEK

Pittman is een belangrijke leverancier van vis en zeevruchten en koopt al zijn producten op een verantwoorde manier aan. Pittman weet altijd precies waar zijn vis vandaan komt en probeert vis te verwerken met een onafhankelijke certificering of een ecolabel dat de duurzame vangst of productie garandeert.

De bekendste certificering is waarschijnlijk de visserijnorm van de Raad voor Marien Beheer (MSC – Marine Stewardship Council), die bepaalt of een visserij al dan niet afdoende wordt beheerd en duurzaam werkt. Alle visserijen die in het wild mariene of zoetwaterorganismen vangen, inclusief degene die verwerkt worden in visvoeder en visolie, kunnen worden gecertificeerd. Momenteel worden wereldwijd meer dan 15.000 verschillende MSC-gecertificeerde producten verkocht.

Nog een ander certificeringsmodel voor wilde visvangst is het Iceland Responsible Fisheries (IRF) programma. Dankzij het IRF kunnen IJslandse visserijen kostenefficiënt de criteria van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) behalen voor een geloofwaardige certificering. Zodra deze bevestigd is, stapt de visserij in een programma waarin ze jaarlijks wordt geëvalueerd om de certificering te behouden. Elke vijf jaar dient de certificering te worden hernieuwd. De IRF-certificering garandeert zowel de kopers als de consumenten van IJslandse vis dat de producten afkomstig zijn uit verantwoord beheerde visserijen. Momenteel is men bezig met de certificering voor IJslandse kabeljauw, schelvis, koolvis en roodbaars.

De Aquaculture Stewardship Council (ASC) is, zoals de naam doet vermoeden, een certificerings- en labelingprogramma voor verantwoord gekweekte vis en zeevruchten. Haar belangrijkste taak is de wereldwijde normen voor verantwoorde aquacultuur te beheren die door de WWF Aquacultue Dialogues op punt werden gesteld. ASC-normen zijn gestoeld op de ISEAL-richtlijnen. Ze zijn multi-stakeholder, transparant en gebaseerd op wetenschappelijke prestatiemetingen. ASC werd pas gelanceerd in 2010, maar certificeerde of labelde wereldwijd al meer dan 1000 producten, zoals zalm, tilapia, garnalen en pangasius.

Aangezien duurzaamheid een essentiële bouwsteen is van ons DNA, leveren en kopen wij producten aan met een MSC-, ASC- of IRF-certificering of producten die aan andere regelingen voldoen, zoals GlobalGAP. Verder kunnen wij ook vis en zeevruchten leveren waarvan de duurzaamheid wetenschappelijk bewezen is, maar die geen specifiek ecolabel dragen. Meer informatie.


Comments