shutterstock_128807569

Schadelijke algenbloei in Chili: wat betekent dit voor de handel in gekweekte zalm? 2 minuten


Er doken al meerdere meldingen op van een schadelijke algenbloei (HAB - harmful algal bloom) die tijdens de eerste weken van dit jaar de dood van...
Meer lezen

salmon lice

Gekweekte Atlantische zalm is wereldwijd een succes, maar zalmluis doet de productie kelderen 2 minuten


Als consumptieproduct kunnen maar weinig soorten vis en zeevruchten op hetzelfde niveau van toelevering en internationale vraag meedingen als de...
Meer lezen

aquaculture

FAO: Gekweekte vis haalt wilde vis in op wereldwijde leveranciersmarkt 2 minuten


Aquacultuur blijft aan belang winnen in de wereldwijde toelevering van vis en zeevruchten. Het jaar 2014 was eigenlijk het eerste jaar waarin de...
Meer lezen


T54 - surimi

Een woordje uitleg bij surimi: zoveel meer dan een krabstick 1 minuut

Wanneer mensen aan surimi denken, denken velen meteen aan een krabstick die je bijvoorbeeld op een sandwich legt of gebruikt in een sushirol. Toch heeft de surimi-industrie zoveel meer te bieden dan het klassieke gebruik van dit product.

Zo zijn er meer progressieve manieren waarin deze lekkernij een blijvende pioniersrol vervult dankzij de vernieuwende ontwikkeling van nieuwe producten en uitgesproken nieuwe smaken. Door de technologische vooruitgang worden de consumentenmarkten vandaag wereldwijd overspoeld met allerhande varianten, gaande van surimigarnaal en surimikreeft tot surimipaling en zelfs surimiham. De impact van de industrie was zo sterk dat dit ook fundamenteel heeft bijgedragen tot de veiligheid van talloze vissersvloten en visserijen.

OORSPRONG

Het surimiconcept bestaat al eeuwenlang in Japan, maar werd pas veertig jaar geleden wereldwijd een hit. Vandaag kan het product bogen op een groeiende groep trouwe consumenten op talloze markten die vertrouwde producten afnemen tegen een fractie van de prijs van de vis- en zeevruchten die ze voorstellen. De vraag naar surimi was in de VS bijvoorbeeld zo hoog dat het land alleen al vorig jaar meer dan 95.000 ton surimiproducten produceerde.

TOEPASSING

Surimi is een uiterst functioneel product. Op vlak van voedingswaarde kan het zoveel proteïnen bevatten als de producent wenst. Maar de echte schoonheid zit in de flexibiliteit van het product: je kunt het in alle maten en vormen stoppen en het stomen, grillen, koken of bakken voor een eindeloze smaakvariatie.
Tegelijk heeft surimi een veel lager vetgehalte dan de meeste andere proteïnen en kan het product makkelijk worden verrijkt met toegevoegde omega 3-vetzuren. Het bevat ook weinig cholesterol of calorieën.

VERWERKING

In essentie is surimi een gelatineuze vorm van viseiwitten die gemaakt wordt door het mager vlees van witgevleesde vis uit te halen, te versnijden en te vermalen. De resulterende proteïnen worden vervolgens gewassen, het overtollige water wordt verwijderd en daarna wordt dit ingevroren met koudebeschermende ingrediënten die de structuur stabiliseren.

Om echte surimi te maken zoals de consument die kent, wordt deze proteïne gemixt met verschillende ingrediënten zoals eiwit, aardappel of tarwezetmeel en koolzaadolie tot een zachte pasta die in de gewenste vorm wordt gegoten en daarna wordt gekookt. Bij het maken van surimi met krabsmaak bijvoorbeeld worden schaal- en schelpdieraroma’s toegevoegd om de herkenbare eigenschappen na te bootsen. Daarna wordt de surimi meestal vacuüm verpakt en gepasteuriseerd.

DUURZAAMHEID

Surimi is een van de veiligste en meest milieuvriendelijke visproducten op de markt. Dit is vooral te danken aan het pasteurisatieproces en omdat de vissoorten die gebruikt worden voor de productie, zoals Alaskakoolvis en Pacifische wijting, tot de best beheerde en meest overvloedige soorten behoren van de planeet. De surimi-industrie gebruikt ook soorten die anders weinig of geen handelswaarde zouden hebben op gebied van menselijke consumptie. Momenteel schat men dat zo’n 2% van de wereldwijde visvangst verwerkt wordt in een of andere vorm van surimi.

Meer lezen
72_T53-Kabeljauw loin_0000

Goed jaar voor de witvisbevoorrading 2 minuten

De bevoorrading van Europese witvis kende een goede start in 2016, met meer Atlantische kabeljauw en schelvis van topkwaliteit beschikbaar op de markt dan vorig jaar – en dit uit de twee grootste visgronden: de Barentszzee en de IJslandse visserijen.

De toename in de Europese bevoorrading van kabeljauw is vooral te danken aan IJsland en is het resultaat van de 10% hogere bevissingsregels (HCR) van het land, met een stijging van 239.000 metrische ton voor het quotajaar 2015/2016. Volgens de overheidsstatistieken ving het land de afgelopen 12 maanden (mei 2015 – april 2016) 253.789 metrische ton kabeljauw; een jaar-op-jaar stijging van 6 %.

Intussen bracht de gezamenlijke Noorse-Russische Visserijcommissie de kabeljauwquota voor de Barentszzee voor 2016 op 894.000 metrische ton, overeenkomstig het advies van de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (ICES). De totale toegestane vangst (TAC) is dezelfde als vorig jaar.
Voor deze vissoort is Noorwegen Europa’s grootste leverancier. Momenteel bezit het land een aandeel in de totale toegestane vangsten in de Barentszzee van 401.240 metrische ton – net zoals vorig jaar. Het belangrijkste vangstseizoen voor het Scandinavische land loopt van januari tot april, waarbij een groot aantal schepen uit de hele kustlijn deelnemen aan de vangst. De grootste volumes worden echter gevangen rond de Lofoten-eilanden in het noorden van het land.

Pittman Seafoods koopt zowel enkel- als tweevoudig ingevroren Atlantische kabeljauw aan uit IJsland, Noorwegen en Rusland en verkoopt zowel vis die werd gecertificeerd overeenkomstig de norm voor duurzame visserij van de Raad voor Marien Beheer als niet-gecertificeerde producten.

SCHELVIS IN DE LIFT

Het plaatje ziet er al even rooskleurig uit voor de schelvis, met significante quotastijgingen in zowel de Barentszzee als IJsland voor dit jaar, waardoor de recente afnemende trend in de toelevering bij beide visserijen wordt gekenterd.
Voor het quotajaar 2015/2016 mogen IJslandse vissers 40.000 metrische ton schelvis vangen, dat is bijna 10.000 metrische ton meer dan vorig seizoen. Ook hier benadrukken de overheidsstatistieken dat de visserijen de afgelopen 12 maanden 41.735 metrische ton schelvis vingen; een jaar-op-jaar stijging van 19%. In totaal zwol de IJslandse demersale vangst in deze periode aan met 6% tot 450.586 metrische ton.

De quota voor IJslandse schelvis uit de Barentszzee voor 2016 bedraagt 21.000 metrische ton meer en zal afklokken op 244.000 metrische ton, een ruime voorsprong op het advies van de ICES van 223.000 metrische ton. Deze totale toegestane vangst (TAC) bedraagt 65.000 metrische ton meer dan twee jaar geleden. Wat betreft de TAC voor schelvis van dit jaar zal het aandeel van Noorwegen 118.700 metrische ton bedragen en dat van Rusland 125.300 metrische ton.

NOORDZEE HERSTELT ZICH

Er is ook een goede reden om optimistisch te zijn over de Noordzee. Daar wordt het kabeljauwbestand niet langer als ernstig in gevaar beschouwd dankzij de grootse inspanningen van de visindustrie en andere stakeholders voor het behoud van het visbestand.
Het bestand in de Noordzee nam een duikvlucht van een piek van 270.000 metrische ton volwassen kabeljauw in de jaren 70 naar 44.000 metrische ton in 2006, maar was vorig jaar alweer terug geklommen naar een niveau van ongeveer 149.000 metrische ton.

Men verwacht dat de populaties zullen blijven stijgen en de visserijsector is alvast voorbereid op haar evaluatie op basis van de MSC-norm die al volgend jaar tot een certificering zou kunnen leiden.
De gedeelde totale toegestane vangsten tussen de EU en Noorwegen in de Noordzee voor kabeljauw en schelvis stegen dit jaar tot respectievelijk 33.651 en 61.933 metrische ton.

STIJGING IN DE WERELDWIJDE TOELEVERING

Wereldwijd zal de totale toelevering van Atlantische kabeljauw volgens de schattingen van het Jaarlijkse Grondvisforum klimmen van 1.292.000 metrische ton vorig jaar tot 1.297.000 metrische ton in 2016. Tegelijk zal de toelevering van schelvis oplopen tot 366.000 metrische ton ten opzichte van 342.000 metrische ton vorig jaar.

En last but not least zal de wereldwijde vangst van Alaskakoolvis dit jaar hoogstwaarschijnlijk aanzwellen met 150.000 metrische ton, tot 3.505.000 metrische ton. De meeste koolvis van Pittman wordt gevangen in de noordoostelijke en noordwestelijke Grote Oceaan.

 

Meer lezen
(c)Jamesbox  Shutterstock.com_282275723

Wereldwijde vraag naar ASC-certificering neemt toe 2 minuten

Tijdens de Seafood Expo Global in Brussel dit jaar (26-28 april) werd bekendgemaakt dat het aantal kwekerijen dat gebruikmaakt van aquacultuur met een ASC-certificering (Aquaculture Stewardship Council) de afgelopen 12 maanden met 55% is toegenomen, met name tot 247. Tegelijk breidde het ASC uit naar nieuwe landen met gecertificeerde kwekerijen in Japan, de VS en Duitsland.
Het aantal ASC-gecertificeerde kwekerijen nam de afgelopen vijf jaar inderdaad snel toe sinds de lancering van de tilapianorm in 2012. Maar wat is het ASC, wat doet deze organisatie en waarom is ze zo belangrijk?

JONG ECOLABEL

Het ASC werd in 2010 opgericht en de eerste gecertificeerde producten zouden de markt twee jaar later bereiken. Deze onafhankelijke non-profitorganisatie ontwikkelde een certificeringsprogramma voor verantwoorde aquacultuur.
Net zoals de Marine Stewardship Council (MSC)-norm met het vertrouwde blauwe ecolabel voor in het wild gevangen vis, schaal- en schelpdieren, is het ASC-handelsmerk van toepassing op verantwoord gekweekte vis en zeevruchten. Producten met dit merk zijn afkomstig van kwekerijen die kunnen aantonen dat ze het milieu respecteren en de strikte richtlijnen volgen op vlak van voedseladditieven en sociale voorwaarden.

PRIMAIRE FUNCTIE

De belangrijkste taak van het ASC is de invoering en het beheer van de normen die voor elke specifieke vis- en zeevruchtensoort worden ontwikkeld. Momenteel werden acht normen op punt gesteld, met name voor zalm, tilapia, pangasius, zeeoor, tweekleppige schelpdieren (venusschelpen, mosselen, oesters, sint-jakobsvruchten), garnalen en seriola/cobia. En deze lijst wordt nog uitgebreid.

Om zijn onafhankelijke positie te vrijwaren, hanteert het ASC een programma voor een onafhankelijke beoordeling en certificering door derden. Dit betekent in wezen dat het ASC zelf geen viskwekerijen beoordeelt. In plaats daarvan worden de certificaten uitgereikt door een onafhankelijk erkend certificeringsagentschap, dat de evaluatie van de viskwekerijen uitvoert en beslist of deze al dan niet voldoen aan de ASC-normen voor verantwoorde productie.

Deze normen hebben betrekking op zeven kernbeginselen:

  1. Naleving van de wet
  2. Behoud van de natuurlijke omgeving en biodiversiteit
  3. Behoud van de watervoorraden
  4. Behoud van de diversiteit op het gebied van soorten en wilde populaties (bijv. ontsnappingen voorkomen die een bedreiging kunnen vormen voor wilde vis)
  5. Verantwoord gebruik van diervoeder en andere hulpbronnen
  6. Gezondheid van de dieren (geen onnodig gebruik van antibiotica en chemicaliën)
  7. Maatschappelijke verantwoordelijkheid (bijv. geen kinderarbeid, gezondheid en veiligheid van de medewerkers)

UITDAGING INZAKE BEVOLKING
Met de verwachting in het achterhoofd dat de wereldbevolking binnen 25 jaar met 9 miljard mensen zal toenemen, zal ook de wereldwijde nood aan proteïnen stijgen. Om aan deze vraag te voldoen, zullen vernieuwende oplossingen nodig zijn waarmee meer voedsel kan worden geproduceerd vanaf een bestaande hulpbron.
De aquacultuursector biedt een dergelijke haalbare oplossing, aangezien waterdieren zich veel doeltreffender lenen tot voederconversie dan landdieren. Tegelijk zijn de visserijen die wilde vis vangen stabiel gebleven qua aantal. Het is echter niet alleen van belang dat de aquacultuur competenter wordt, maar ook dat ze op een verantwoorde manier uitbreidt – door meer te produceren zonder de impact op milieu en maatschappij de hoogte in te jagen.

MARKETINGTOOLKIT

Volgens het ASC zijn veel viskwekerijen van mening dat de certificering hen heeft geholpen om hun positie op de bestaande markten te bestendigen en nieuwe markten aan te boren. Tegelijk is de stijgende vraag naar verantwoorde producten een sterke incentive om zich te blijven engageren.
Toch geeft het ASC ook toe dat het stijgende aanbod van gecertificeerde producten heeft geleid tot een groeiende interesse van de grote spelers op de markt om de consument te engageren en zijn inzichten in gecertificeerde vis en zeevruchten verder te ontwikkelen. Om de servicepartners te helpen, lanceerde het ASC op de Brusselse expo zijn eerste marketingtoolkit. De organisatie bevestigde eveneens dat ze in het komende jaar “nauwer gaat samenwerken met de partners” om de consumenten te doen inzien dat door een bewuste keuze te maken en gecertificeerde vis en zeevruchten te kopen, ze een “vitale partner” worden bij hun inspanningen om de sector daadwerkelijk te veranderen.

ONS ENGAGEMENT

Pittman Seafoods is altijd zeer voorzichtig met aankopen bij wilde visserijen en aquacultuur en streeft ernaar zoveel mogelijk gecertificeerde vis of een haalbaar alternatief te leveren. Wij zijn zowel MSC- als ASC-gecertificeerd en ons huidige aanbod bevat ASC-gecertificeerde zalm en mosselen. Wij werken ook samen met het onafhankelijke Institute for Agricultural and Fisheries Research (ILVO) om maatschappelijk verantwoorde vis aan te bieden, die al dan niet een logo of certificaat draagt.
Eén ding is zeker: wij weten altijd precies waar onze vis vandaan komt. Al onze producten zijn volledig traceerbaar en dat is heel belangrijk voor het behoud van de kwaliteit en de veiligheid.

 

Meer lezen
HOKI_0001

Vertrouw op de feiten: Hokivangst uit Nieuw-Zeeland is duurzaam en overvloedig 2 minuten

Een nieuw rapport dat beweert dat de Nieuw-Zeelandse hokivangst gedurende zestig jaar meer dan tweemaal het volume bedroeg van de officieel aangegeven cijfers is volgens Seafood New Zealand, de Nieuw-Zeelandse beroepsvereniging voor vis en zeevruchten, niet wetenschappelijk aannemelijk. Bovendien vermeldt het meest recente onderzoek naar de stand van zaken in de visserij dat als gevolg van de aanzienlijk verlaagde quota’s tijdens de periode 2001-2007 het hokibestand gedurende de laatste acht opeenvolgende jaren aanzienlijk is uitgebreid en nu comfortabel het doelcijfer heeft bereikt of overstegen. Momenteel zit het bestand de facto op het hoogste niveau van de eeuw.

De hoki maakt deel uit van de familie van de heken en is de meest voorkomende vissoort in Nieuw-Zeeland met een totale toegestane commerciële vangst (TACC) voor het visjaar 2015/16 van 151.540 metrische ton. Het merendeel van de vangst wordt van oudsher uitgevoerd naar belangrijke markten zoals de EU, de Verenigde Staten, China, Japan en Australië.

 

STRIKTE REGELGEVING

Het nieuwe controversiële rapport Reconstruction of Marine Fisheries Catches for New Zealand (1950-2010) werd al opgepikt door verschillende nieuwszenders en suggereert dat Nieuw-Zeeland gedurende deze periode lagere vangstcijfers heeft doorgegeven aan de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO). Deze en andere beweringen worden echter zowel door de sector als door de regering weerlegd. Zij verwijzen naar de strikte documentatievereisten over de vangsten, de strenge handhavingsniveaus en de enorme boetes voor overtredingen gedurende de afgelopen 30 jaar.

Bovendien beklemtoonde de visserijsector dat ze gebruikmaakt van onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek om de duurzame quotaniveaus te evalueren. Hieruit blijkt dat de huidige vangsten in deze periode zeer dicht bij de gerapporteerde vangsten liggen. Voorts hebben meer dan de helft van de diepwatervloten, en ook alle door andere landen gecharterde zeeschepen, nu waarnemers aan boord van het Ministry for Primary Industries (MPI).

Algemeen directeur van Seafood New Zealand Tim Pankhurst zegt in een verklaring het volgende: “Schattingen eerder gaan baseren op historische anekdotes dan op feitelijke wetenschappelijke gegevens doet onze internationaal erkende en duurzaam beheerde visserijen veel oneer aan.”

 

DUURZAAM GECERTIFICEERD

Nieuw-Zeelandse hoki springt er niet alleen uit vanwege het volume aan gevangen vis en de grote internationale vraag, maar wordt ook gelauwerd als een revolutionaire vissoort op weg naar een duurzame visvangst. Hoki mocht immers als eerste grote witvisbestand ter wereld het ecolabel in ontvangst nemen van de Raad voor Marien Beheer (MSC) bij een eerste certificering volgens de normen in 2001. In 2007 en in 2013 werd de vis opnieuw gecertificeerd.

Bovendien werden alle visserijen die vissen op zuidelijke blauwe wijting, witte tonijn, heek en leng volgens het programma als duurzaam gecertificeerd.

 

VISSEIZOEN

De Nieuw-Zeelandse hokivangst bestaat uit een oostelijk en een westelijk bestand. Elk van deze bestanden wordt wetenschappelijk onderzocht en er zijn aparte vangstbeperkingen van toepassing in een breder kader van algemene vangstbeperkingen die jaarlijks worden bepaald. Momenteel is de hokivangst erg duurzaam dankzij het gevoerde wetenschappelijk onderzoek met een jaarlijks prijskaartje van 10 miljoen NDZ (6 miljoen euro), en dit in combinatie met het voorzorgsbeleid op het gebied van de totale toegestane vangsten.

Hoki wordt in verschillende visgronden gevangen in het hele land, zoals het Stewart-Snares rif ten zuiden van Stewarteiland, het Sub-Antarctische gebied, de westkust van het Zuidereiland, de Straat Cook en het Plateau van Chatham ten oosten van het Zuidereiland.

Treilers vangen het hele jaar door hoki, maar het belangrijkste seizoen loopt van juni tot september.

Meer lezen
shutterstock_221122951

De ster onder de scharen: alles over de sneeuwkrab 2 minuten

Sneeuwkrab mag dan op de wereldwijde markt een erg populair schaaldier zijn geworden – vooral dankzij haar geliefde sneeuwwitte vlees, zoete smaak en stevige textuur – vele consumenten zijn echter nog niet zo vertrouwd met de herkomst van dit schaaldier.

Momenteel bestaan er vier krabsoorten die we sneeuwkrab noemen (opilio, bairdi, japonicus en tanneri), maar de meest voorkomende en belangrijkste op de markt is de opilio (Chionoecetes opilio). (more…)

Meer lezen
plate 2

30 jaar Geyskens Delikatessen: “Stel de klant centraal, respecteer uw medewerkers, zoek de kwaliteit en werk” 1 minuut

Geyskens Delikatessen bestaat intussen 30 jaar. Het bedrijf begon drie decennia geleden met de verkoop van ganzen- en eendenlever en verdeelt nu een breed gamma topingrediënten in heel België. Om het dertigjarige bestaan nog meer luister te geven, heeft het bedrijf het kookboek ‘Geïnspireerd – Culinaire creaties van boeiende chefs’ uitgebracht. Opvallend: het boek plaatst de klanten van Geyskens Delikatessen op een voetstuk. En interessant voor ons: er is een rechtstreekse band met Pittman Seafoods. Johnny Wijsmans, algemeen directeur van Geyskens Delikatessen, vertelt er meer over. (more…)

Meer lezen
aquaculture

FAO: Gekweekte vis haalt wilde vis in op wereldwijde leveranciersmarkt 2 minuten

Aquacultuur blijft aan belang winnen in de wereldwijde toelevering van vis en zeevruchten. Het jaar 2014 was eigenlijk het eerste jaar waarin de menselijke consumptie van producten uit aquacultuur de consumptie van in het wild gevangen vis oversteeg.
Volgens het meest recente tweejaarlijkse verkennende voedselrapport van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) verwacht men de productie op basis van aquacultuur in 2015 voor het tweede opeenvolgende jaar met 5% zal stijgen. Daardoor zal dit segment nog meer aandeel verwerven in de groeiende wereldwijde toelevering van vis en zeevruchten. (more…)

Meer lezen
fishing trawler

Strijd tegen illegale visserij in volle gang 2 minuten

Vis en zeevruchten horen bij de meest verhandelde voedingsproducten ter wereld. De totale handel wordt geschat op 130 miljard euro per jaar. Gezien de stijgende vraag naar gezonde voeding, swingen ook de handelsopportuniteiten voor visproducten de pan uit.

Jammer genoeg brengt de grote vraag naar vis en zeevruchten ook een stijging van de illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij met zich mee (IOO). De mondiale waarde van IOO-vangsten wordt geschat op 8 tot 19 miljard euro per jaar. Jaarlijks wordt illegaal tussen 11 en 26 miljoen ton gevangen, goed voor minstens 15% van de wereldwijde vangst. (more…)

Meer lezen